كه نجاست باشد نابود است و حكم به طهارت لباس مىشود و تعارض تساقط مىكنند . و امّا در امور تكوينى ( روز ، شب ، حيات زيد و . . . ) اگر شك در بقاء و ارتفاع نبوديم استصحاب جارى مىشود كه استصحاب بقاء روز يا شب باشد . « 1 » مرحوم آخوند مىفرمايد : هيچ فرقى ندارد و همان‌طور كه در امور تكوينى يك استصحاب جارى مىشود در امور اعتبارى هم تنها استصحاب طهارت از حدث ( در مثال اول ) و استصحاب نجاست لباس ( در مثال دوّم ) جارى مىشود و جاى اصل ديگر نيست زيرا اين‌ها امورى هستند كه وقتى حادث شوند اقتضاى بقاء دارند و قابليّت دارند كه تا ابد باقى باشند و شك ما در مقدار تأثير سبب شرعى يعنى وضو يا ملاقات نيست و تأثير آنها مسلّم است و يك آنكه وضو ملاقات آمد اثرش كه طهارت يا نجاست باشد ، براى هميشه ماندنى است ؛ مگر رافعى بيايد و آنها را از بين ببرد و بنابراين شك ما تنها از ناحيه وجود رافع يا رافعيّت موجود است ، نه از ناحيهء مقدار تأثير اسباب تا اصل ديگر جارى شود و معارضه پيدا شود .

--> ( 1 ) - مناهج الاصول ، ص 242 .